Και δεν διστάζει να μιλήσει ανοιχτά για τις δυσκολίες, τα κοινωνικά στερεότυπα που αντιμετώπισε, αλλά και τις όμορφες στιγμές.
Όταν μια εξέταση στις 35 εβδομάδες εγκυμοσύνης έδειξε ότι το μωρό της ήταν 7 εβδομάδες πίσω στην ανάπτυξη, της είπαν «αυτό δεν θα έχει καλό τέλος.Ευτυχώς ο γιατρός ήταν λάθος.
Alexander's christening took place in the hospital as doctors were unsure whether he would survive. Source: Jennifer Brankin
Έξι χρόνια μετά, μεγαλώνει ως περήφανη μόνη μητέρα τον Αλέξανδρο.
Από τη βάπτιση στο νοσοκομείο, έχουν μεσολαβήσει πήγαινε-έλα στην εντατική, εξοικείωση με μηχανήματα στήριξης και αμέτρητα emergency kits κάθε φορά που βγαίνουν απ’το σπίτι.
Αλλά και εξίσου άπειρες εξορμήσεις σε μουσεία, πάρκα, ταξίδια στο εξωτερικό και καθημερινές στιγμές μάνας – γιου.«Υπάρχουν πολλά μαθήματα όταν μεγαλώνεις ένα παιδί σαν τον Αλέξανδρο, μπορείς να φτάσεις στα όριά σου», εξομολογείται.
Alexander had a Naso-Gastric Tube that went down to his stomach for feeding, for the first 18 months of his life (R) at his weekly therapy session. Source: Jennifer Brankin
Το σύνδρομο Joubert από το οποίο πάσχει επηρεάζει τόσο σωματικές όσο και διανοητικές λειτουργίες.
«Αλλά το μεγαλύτερο μάθημα που πήρα με την πρόγνωσή του είναι πως ποτέ δεν ξέρουμε πώς θα μας τα φέρει η ζωή. Και στην πορεία έχω καταλάβει ότι ο ρόλος μου ως μητέρα του είναι ζήσουμε μαζί το μυστήριο της ζωής»
Ακούστε την ίδια την Πολυξένη να αφηγείται την ιστορία τους και γιατί αποφάσισε να τη μετατρέψει σε ταινία.